11 Temmuz 2021 pzr

7 temmuz geçti gitti, 13 üne de az kaldı, görür müyüz, kim bilir,

bugün ve çok geçmiş gün, hiçliğin içinde, acının yoğunluğunda 

bakıyorum ne çok karmaşa kusuluyor ve anlamsız

sadece bir hat üzerinden fotoğraflar ve kelimeler

sıkıştırılmış.... herkes sıkışmış ama mutlular

yok mutsuz yok bilmiyorlar

biliyor gibi yapıyorlar ve bir düğmenin ucunda aslında 

nasıl olmaları nasıl hissetmeleri gerektiğini dikte eden

o düğmenin basımı kimde , el birliği ile herkeste belki de

gözyaşım 

özlemim 

bir benim kızım öyle değil ki 

bir ben hasret değilim ki

dokunacağın bir ruh kalmadı mı RABBİM

bıraktın hepimizi