20 ocak 2023 bugün keyifsizim... hoş uzun zamandır öyleyim. anılar ... öyle çok ki... bir ben mi böyleyim diye de düşünmekteyim... dün Hrant Dink in anma törenindeydim. kimi gerçekten orada idi kimisi reklamına kimisi düşmanlığına.... evet hala bu en fazla 70 yıl ya da 7 saniyelik ömür denilen zamana nefreti baş tacı ediyor ya... ne diyelim... her koyun kendi bacağından ama kokusu ile leş i ile tüm mahalleyi kokutan... kaçırtan..

evet geçen mayıs ayının 25 inde Zarife kardeşime tansiyon ve ateş ölçer götürmüşüm....sonra da 3 hafta dolmadan ölüvermiş kardeşim. 13 haziran da... offf sonra da Zeynep 6 ay dolmadan... offff offf içim acıyor.... ölmelerinden önce geçen o aptallıklarla dolu zamana ....yaşasalardı değişirmiydi.... çok değil... ama denemek için bir vakit olurdu.... ben mi... ben hep değişimi yaşayan biriyim.. iyi yi en iyiyi doğruyu en doğruyu güzeli en güzeli sevgiyi en sevgiyi.... vermeyi en çok vermeyi vd.. ama şimdi içim sadece üzüntü ile dolu.... mükemmel olmadığımı biliyorum ... hatasız da değilim.. ve fakat.... düşününce çok yalnız kaldığımı da... 

anılar..... eşyalar ı dağıtmış olsam da yüreğim e kazınanlar aklımda kalanlar.. hafızama kazınanlar.. onları nerde dağıtacağım nerelere... .... bu yüzden bir yerde duramıyorum... panik atağıma rağmen dışarıda olmak istiyorum.. yollarda ..... o zaman biraz huzurum var... 

neyse ......... yine çıkayım gideyim en azından bir pazar a gideyim... kalabalıklar içinde hiç olmak iyidir. evde tek olmaktan.... 

öyle işte...