Şimdi düşünüyorum da, ne çok zaman geçirmişim sevdiklerimin de beni sevdiğini sanarak ve onların bana karşı yaptığı hainliklere üzülüp anlamlandırmaya çalışarak. Onların adına hep bir özür bulmuşum, hak vermişim, olabilir demişim engin bir yüce gönüllülükle onları affetmişim, falan filan. Neler yapmışım, neler yapmışlar, hayal kırıklıkları canımın kesikleriyle , kendimi yalamış iyileştirmiş, ya da öyle sanmış hep devam etmişim.
Sonra gün gelmiş dönmüş devran ayılmış ve aydınlanmışım. Benim sevgili skörtılım yukarıda resmini gördüğünüz şimdi gerçekten varsa eğer skörtıl cennetinin en baş köşesinde dir. O öğretmiş bana, sevgiden çok daha önemlidir özgürlük, eğer özgürlükse önemli olan, gerisi teferruat.
Özgürlüğü seçip, sevgi adına kırgınlıklarımı yapılanları ve yaptıklarımı unutup sadece ve sadece özgür olmayı ve bunun tadını çıkarmayı düşününce GERİYE SIFIR KALIYOR SIFIR İNSANLARIN SIFIR İHANETİ, SIFIR KIRGINLIKLAR, SIFIR UĞRAŞILAR. ZAMAN SIFIRLANIYOR ONLARLA , SENİNLE BAŞLIYOR .
İstisnalarım var geçmişten bugüne akan onlar ki bilirler kendilerini, zaman zaman burada adlarını anmaya çalışacağım.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder