BUGÜN KARA EYLÜL ONİKİSİ GÜN 32 YIL ÖMÜR

kapkara birgün bugün 32 yıl öncesinden gelen değil, 32 yıl önce olanın bugünki insanlar tarafından hiç mi hiç hatırlanmaması. tamam anlayabilirim o yıllarda çocuk olan o yıllarda doğan hatırlamayabilir ama o yıllarda genç olanlar ya onlar, belki de utançlarından unutmayı seçtiler, çünki tıpkı yakılmayan kitaplar gibi ucuzdur belki de kumaşları ya ondan olabilir ve bunu bilmek unutmayı seçtirmiştir ahhhh keşke öyle olsa o bile bir onurdur. hergün vurulan onca insan ve onca genç özellikle solu seçmiş gençler ..... içimin acısı katran karası, şimdi ne adam gibi adam var ne kadın gibi kadın, hepimiz öğrendik kaypaklığı hepimiz öğrendik dünyanın kaç bucak olduğunu dünya para kaçır bucak kur dünyası.. kendi adıma mücadele verdim en çok ta gençlere emek verdim, ölmedim ama yaşarken de karşı olduğum şeylere boyun eğmedim. para değil insan biriktirdim, çoğu bıraktı gitti beni, vefa görmedim falan filan ama sitem de etmedim, ben sitem etsem ayıp bana, canlarını verenin sitem etmeye bile canı yoksa ben kimim ki, herkese sevgiyle baktım, çıkarsız, gençtiler, ellerinden tuttum, acıları vardım avuttum, yollar vardı seçin demedim, seçebilirsiniz dedim, ve umut olsun istedim... umudumu ve sevdamı alamadılar benden. herşeye rağmen bugündeyim. buradayım. sustuğum çok oldu, konuştuğum az. eylem her an. sizlere bir özür borcumuz var. sizlere can borcumuz var, üzgünüm.